Tekstvak: Trio Braam, de Joode Vatcher  

Op dinsdag  13 april sloten we ons seizoen af met een bijzonder evenement.
‘s Middags organiseerde het conservatorium een workshop onder de bezielende leiding van Michiel Braam met zijn trio Braam de Joode Vatcher.

En ‘s avonds wilden ze graag op ons podium de resultaten van die middag presenteren. 

Voor de pauze luisterden we geboeid naar dit bijzonder eigenzinnige trio. En na de pauze werd het trio versterkt door jonge, talentvolle studenten, die ‘s middags in de workshop participeerden. En talentvol waren ze zeker. Met name Dana Jessen (fagot) liet een diepe indruk achter.

Bezetting voor de pauze;
Michiel Braam, piano en composities
Wilbert de Joode, bas
Michael Vatcher, drums

Na de pauze;
Het trio aangevuld met;
Benjamin Tai Trawinski, bas
Bob van Luyt, akoestische basgitaar
Dana Jessen, fagot

Het werd een bijzonder slot van onze serie concerten in de Jubileumzaal. En wat ons ook verheugde; zo’n 50% van het publiek werd gevormd door studenten van het conservatorium.

 








  





















Fotografie: Joop Mutsaers

A











				































								    



  































Tekstvak: 13-4-2010: Braam, de Joode, Vatcher
Wat we deden

De workshop

De soundcheck

En na afloop…. Toch nog even elkaars bas uitproberen…

 

En dan kan er iets fout gaan. De strijkstok was in een paar minuten volledig versleten. Bart Spil maakte er foto’s van.

Tekstvak: Freelance journalist en bestuurslid van stichting Jazz in Arnhem Rob Chevallier was erbij gedurende de eerste set en schreef er het volgende over;

Goochelen met maatsoorten

Het trio Braam, De Joode, Vatcher schrijft muziek voor kwartet. Daarom heet elk van de dertig stukken op hun repertoire gewoon Q met een nummer. Maar die kun je dus ook met z’n drieën spelen, blijkt vanavond in Musis Sacrum.
Pianist Michiel Braam legt uit hoe dat werkt. Q1 is de langzaamste, Q30 de snelste, zo simpel is het. De muzikanten spelen bij elk optreden een andere combinatie. Een setlijst is er niet, aftikken doen ze niet aan. De drie beginnen gewoon en zuigen hun publiek meteen mee in hun muzikale wereld. Die is  wonderlijk, af en toe extreem, maar altijd eigenzinnig en uniek. Braam kan heel subtiele tonen uit zijn piano halen (pakweg Q3), maar kan ook wild hameren op zijn instrument (Q18 en verder). Soms legt hij zijn handen plat op de toetsen, beweegt ze razendsnel en produceert daarmee toch een warme klank. Bassist Wilbert De Joode en drummer Michael Vatcher doen hun eigen ding. Tenminste zo lijkt het. Ze hebben dezelfde unieke aanpak als Braam en lijken voortdurend te improviseren. Vatcher goochelt met vreemde maatsoorten, pakt er af en toe een zingende zaag bij en tovert zelfs geluid uit het onderstel van een trommel. De Joode lijkt soms zijn instrument aan te vallen, maar schakelt moeiteloos over op een weemoedige aanpak met strijkstok.
Die extremen passen allemaal wonderwel in elkaar en dat levert een intrigerende set op. Af en toe bladert Braam in het boekje op zijn piano, zoekt een Q en begint. Aan het einde van het stuk bladert hij naar een andere Q en laat die in het vorige stuk overvloeien. De andere twee pakken de draad meteen op. Intrigerende muziek van drie eigenzinnige muzikanten.

Rob Chevallier

Josien Lucassen (recensent voor Draaiomjeoren.com) vult het verhaal van Rob Chevallier aan met haar indrukken over de eerste en de tweede set.

 

In die eerste set was goed te zien en te horen hoe sterk dit trio is. Oogcontact hebben ze niet veel. Maar er is veel meer dan dat. Op ieders gevoel en met hun hele lijf vullen ze elkaar aan en voelen ze elkaar. Er zijn onzichtbare lijntjes naar elkaar toe getrokken.

De tweede set wordt gespeeld met drie gasten, studenten van het conservatorium ArtEZ. Braam is hoofd van de afdeling Jazz & Pop binnen ArtEZ hogeschool voor de kunsten. De middag voor het concert gaf het trio al een workshop voor deze studenten. Dit in het kader van een serie
van acht masterclasses, die de studenten zelf hebben bedacht en vastgesteld. 

Faggotiste Dana Jessen is de initiatiefneemster van meerdere solo's. Ze lijkt veel zelfvertrouwen te hebben in het doorzetten van de improvisatie. Zo neemt ze het rietje van haar instrument af, om het in haar hand te nemen en erop te spelen alsof ze zich in een vogelrijke omgeving begeeft. In het tweede nummer neemt ze zelfs even de leiding, vol passie en middels 
circular breathing. Benjamin Tai Trawinski speelt op contrabas. Tijdens 'Q28' vullen hij en De Joode elkaar erg goed aan. Soms wat voorzichtig, maar in ieder geval stimulerend. Trawinski en Braam hebben een uitdagend (in tempowisselingen) en humoristisch spel met elkaar. Bob van Luijt - op vijfsnarige akoestische basgitaar - heeft een bijzonder geluid; hij speelt virtuoos en warm, alleen de kracht ervan komt niet altijd op zijn plek terecht. Van Luijt is het meest zoekende binnen het experimentele samenspel. In één thema is hij sterker aanwezig. Op zijn manier zet hij interessant gekozen noten neer. Vatcher speelt hier - zo creatief als hij kan zijn - uitstekend op in.

Er wordt door de drie gastmusici geëxperimenteerd, alleen lijkt het er soms op dat ze daarin niet helemaal durven door te zetten. Dat blijkt bijvoorbeeld tijdens het laatste nummer, waarin het trio het initiatief vol neerlegt bij de gasten. Jammer genoeg wordt de geboden ruimte, die open ligt voor solo's, nauwelijks aangegrepen. 

Trio BraamDeJoodeVatcher speelt in deze set bewust zachter op momenten en moedigt de gastspelers aan. Het trio blijkt te zijn weggelegd voor dit soort gastbijdragen, waarmee het vol respect, openheid en vrijheid omgaat. 

 

Josien Lucassen

 

 

Hieronder een afspeellijst van onze video impressies

Tekstvak:
Tekstvak:   Main Menu Jazz    Jazz index    You Tube Index    To Next page