Tekstvak: Michiel Braam / Paul van Kemenade quintet

10 November 2009 was het de beurt aan Michiel Braam en Paul van Kemenade.

Voor de pauze speelden Michiel en Paul in duo en lieten een onuitwisbare indruk achter.
Een zeer gevarieerd programma was het resultaat. De prachtige sound en de passie van Paul van Kemenade en de onverwachte muzikale invallen van Michiel Braam vulden elkaar wonderwel aan.

Paul van Kemenade - altsax
Michiel Braaam - piano

Na de pauze was het de beurt aan het quintet van Paul.

Het quintet (sinds een paar jaar in een verjongde samenstelling) bleek nog steeds in staat een boeiende vertolking te kunnen geven van de altijd aansprekende composities van de grootmeester uit Tilburg.

Line up: 

Pieter Bast - drums
Wiro Mahieu - double bass en  basgitaar
Louk Boudesteijn - trombone
Rein Godefroy - piano and fender
Paul van Kemenade - altsax










Fotografie: Joop Mutsaers













				































								    



  
































Tekstvak: 10 november 2009: Braam/ van Kemenade
Wat we deden

Paul van Kemenade quintet na de pauze.

Tekstvak: Dwalende en schurende melodielijnen

Door Rob Chevallier (gepubliceerd in de Gelderlander op woensdag 11 november 2009)

Op dinsdagavond gratis jazz in Musis Sacrum. Dat betekende vorig jaar elke dinsdag prima muziek, veel publiek en een gezellige sfeer. Dit jaar is het anders. De Stichting Jazz in Arnhem organiseert een keer per maand concerten in Musis voor 15 euro. Een gok die met Eric Vloeimans en Tineke Postma goed uitpakte. Vanavond niet, want de belangstelling voor Paul van Kemenade valt wat tegen. Jammer want de muziek is net als bij de vorige concerten avontuurlijk en spannend. 
Van Kemenade draait al heel wat jaren mee, won belangrijke prijzen, maar bleef eigenzinnige muziek maken die bol staat van de improvisatie. De 52-jarige altsaxofonist speelt twee sets, voor de pauze met pianist Michiel Braam. 
Boeiend, dat spel van die twee, want ze lijken een eigen melodielijn te spelen. Klanken dwalen en schuren langs elkaar tot een plotselinge, schijnbaar toevallige ontmoeting. Braam hamert op zijn piano en Van Kemenade produceert typische, dwarrelde klankreeksen. De meeste composities starten vanuit een kalme melodie, versnellen dan tot een onverwachte break en vallen daarna langzaam weer weg. Aan het einde klinken nog een paar ijle pianotonen en een laatste zucht uit de saxofoon.  
Na de pauze treedt het Quintet op, met toetsen, bas, drums en trombone. Met deze band tourt Van Kemenade over de hele wereld. Hij speelt net zo makkelijk met Afrikanen als met Aziaten en Amerikanen, en dat blijkt. De muziek barst van de stijlen. Soms doet het wat Afrikaans aan en soms klinkt het vet groovend en funky. In zijn eigen composities geeft Van Kemenade alle ruimte aan zijn bandleden. Vooral de stuwende baslijnen van Nijmegenaar Wiro Mahieu bepalen het spel. Zelf speelt Van Kemenade swingende duetten met trombonist Louk Boudesteijn. De muziek is wat minder experimenteel, soms rustig, maar vaker swingend in een lekker strak tempo. Tussen neus en lippen door vertelt Van Kemenade dat hij een reeks concerten speelde voor Nelson Mandela en twintig jaar geleden in Leipzig en Berlijn was tijdens de val van de Muur. Wereldjazz dus.
Tekstvak:
Tekstvak:   Main Menu Jazz    Jazz index    You Tube Index    To Next page